حركت امام حسين(ع) براى اقامه‌ى حق و عدل بود: «انّما خرجت لطلب‌الاصلاح فى امّة جدّى اريد ان امر بالمعروف وانهى عن‌المنكر ...». در زيارت اربعين كه يكى از بهترين زيارات است، مى‌خوانيم: «و منح‌النّصح و بذل مهجته فيك ليستنقذ عبادك من‌الجهالة و حيرةالضّلاله». آن حضرت در بين راه، حديث معروفى را كه از پيامبر(ص) نقل كرده‌اند، بيان مى‌فرمايند: «ايها النّاس انّ رسول‌اللَّه صلّى‌اللَّه عليه و اله و سلّم قال: من رأى سلطانا جائرا مستحلّا لحرم‌اللَّه ناكثا لعهداللَّه مخالفا لسنة رسول‌اللَّه صلّى‌اللَّه عليه و اله و سلم يعمل فى عباداللَّه بالاثم والعدوان فلم يغيّر عليه بفعل و لاقول كان حقّا على‌اللَّه ان يدخله مدخله».
تمام آثار و گفتار آن بزرگوار و نيز گفتارى كه درباره‌ى آن بزرگوار از معصومين رسيده است، اين مطلب را روشن مى‌كند كه غرض، اقامه‌ى حق و عدل و دين خدا و ايجاد حاكميت شريعت و برهم زدن بنيان ظلم و جور و طغيان بوده است. غرض، ادامه‌ى راه پيامبر اكرم(ص) و ديگر پيامبران بوده است كه: «يا وارث ادم صفوة اللَّه يا وارث نوح نبىّ‌اللَّه ...» و معلوم است كه پيامبران هم براى چه آمدند: «ليقوم‌النّاس بالقسط». اقامه‌ى قسط و حق و ايجاد حكومت و نظام اسلامى.
آنچه كه نهضت ما را جهت مى‌داد و امروز هم بايد بدهد، دقيقاً همان چيزى است كه حسين‌بن على(عليه‌السّلام) در راه آن قيام كرد.

http://farsi.khamenei.ir/audio-content?id=18151